حشيش چيست؟

شايع‌ترين ماده غير قانوني در سراسر جهان از گياهي به نام شاهدانه هندي كه شبيه گزنه است به دست مي‌آيد. بخش‌هاي مختلف اين گياه حاوي مواد فعال بوده و بسته به محلي كه مورد استفاده قرار مي‌گيرد قدرتهاي مختلفي دارند.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران واحد علوم پزشكي تهران صمغ چسبنده‌اي كه از گياه شاهدانه بدست مي‌آيد را به صورت قالبي در مي‌آورند كه به رنگ سبز خاكستري و يا قهوه‌اي مايل به سبز است و به آن حشيش مي‌گويند. از برگهاي خشك شده نيز ماري‌جوانا حاصل مي‌شود كه ضعيف‌تر است. روغن حشيش قوي‌ترين فرم اين ماده است. از جمله نام‌هاي رايج اين ماده ماري‌جوآنا، گراس، علف، بنگ، جرس، ‌Joint ، سيگاري و حشيش است.

راههاي مصرف:

حشيش معمولاً به روش تدخيني استفاده مي‌شود. معمولاً با توتون سيگار مخلوط شده و به عنوان joint يا سيگاري مي‌كشند. خوردن حشيش روش نامعمولتري است. گاهي نيز حشيش را در غذا يا شيريني و يا نوشابه مي‌ريزند و مي‌خورند.

آثار مصرف:

عوارض جسماني كه به دنبال مصرف حشيش ايجاد مي‌شود عبارتند از: افزايش فشار خون، گيجي، افزايش اشتها، قرمز شدن چشم‌ها، تند شدن ضربان قلب، اختلال حافظه، گيجي، بي توجهي، تغيير در درك و رنگ و صدا. علائم رواني شديد مثل شنيدن صداهاي غير واقعي، صحبت‌هاي نامربوط و رفتارهاي غير عادي، اضطراب و افسردگي در عرض چند دقيقه شروع مي‌شود و بسته به ميزان مصرف چند ساعت طول مي‌كشد. چنانچه خورده شود علائم ديرتر شروع مي‌شود اما مدت طولاني‌تري مي‌ماند. حشيش اثر خواب‌آوري خفيفي نيز دارد. اما اين اثر به شدت به وضعيت خلقي و توقع مصرف كننده مربوط مي‌شود. يك مصرف كننده تازه‌كار بعد از يك بار مصرف Joint و يك مصرف كننده سابقه‌دار تا روزانه 20 بار مصرف Joint به علائم دلخواه مي‌رسند. اين علائم عبارتند از سرخوشي، احساس اعتماد به نفس، احساس عمومي خوب بودن. البته چنانچه فرد به هنگام مصرف افسرده و يا مضطرب باشد علائم ناخوشايند تشديد مي‌شود. در مقاير بالا خطر بروز حملات اضطرابي هول و بدبيني و توهم نيز وجود دارد. با توجه به كاهشي كه در ميزان مهار در فرد ايجاد مي‌شود خطر آسيب رساندن به خود بالا مي‌رود. افرادي كه از اين ماده استفاده مي‌كنند به دليل عدم تعادل ناشي از آن نبايد رانندگي كنند.

چگونه كمك كنيم:

مصرف حشيش امكان بروز يا تشديد حالات جنون را زياد مي‌كند و چنانچه چنين حالتي بروز كرد حتماً بايد بيمار را به بخش روانپزشكي ارجاع داد. بايد مصرف كننده را مطمئن كرد كه علائم تحريك‌پذيري، كسالت و اختلال الگوي خواب پس از خروج دارو از بدن مرتفع خواهد شد. نيازي به تجويز دارو مگر به توصيه پزشك وجود ندارد. بدليل آنكه حشيش در چربي حل مي‌شود تا 4 هفته پس از مصرف در ادرار قابل تشخيص است. از جمله عوارض طولاني‌ مدت مصرف حشيش وضعيتي است كه فرد دچار بي انگيزگي، عدم تمايل براي شروع هر كاري، بي احساسي، بي انرژي بودن و چاق شدن مي‌گردد.