مطابق با ماده 90 برنامه چهارم توسعه، سهم پرداختی مردم از درمان باید 30 درصد باشد اما این رقم در حال حاضر 70 درصدست و این یعنی 70 درصد هزینه درمان بر دوش مردم سنگینی می کند. این مساله هنگامی نگران کننده تر می شود که طبق آخرین آمارها، حدود 6 میلیون ایرانی فاقد هرگونه بیمه ای هستند . هرچند تا کنون اقدامات مناسبی برای رفع این مشکل صورت گرفته است اما اهمیت مسایل بهداشتی و درمانی در ارتقای سلامت افراد و به تبع آن جامعه به گونه ای است که لزوم توجه را دو چندان می کند. نکته مهم دیگر رقم سرانه درمان است که برای امسال 7 هزار تومان تعیین شده است.  این درحالیست که با توجه به نرخ تورم این رقم باید 13 هزار تومان باشد. لذا این مساله بیش از پیش به اقشار ضعیف فشار می آورد چرا که بیماران جز رنج بیماری نباید دغدغه دیگری داشته باشند . طبق آمارهای وزارت بهداشت از هر 10 مراجعه بستری به بیمارستان ها یک مورد منجر به سقوط فرد به زیر خط فقر می شود و تاسف انگیزتر این که بیش از نیمی از بستری شدگان در بیمارستان علاوه بر هزینه کردن پس انداز خود برای درمان، مجبور به فروش دارایی های خود نیز می شوند. در هر حال این آمارها به ما هشدار می دهند اگر می خواهیم جامعه ای سالم و  تندرست داشته باشیم چاره ای نداریم جز این که بر ضرورت مساله سلامت و تامین بهداشت در جامعه و فراهم کردن امکانات بهداشتی و گسترش و ارتقای خدمات درمانی تاکید کنیم و برای این مهم برنامه ریزی داشته باشیم.